Myśli czwartkowe :)

posted by: Anetia
Poprawiono: 20 maj 2021

Wspólnoto Dobrego Słowa i EUCHARYSTII….

Czy wiemy jak kiedyś pisano o Eucharystii? Jak była Ona sprawowana w pierwszych wiekach Chrześcijaństwa? Dziś dłuższa myśl czwartkowa według słów autorstwa Św. Justyna, najznakomitszego apologety II wieku, który urodził się około roku 100 w Palestynie, w rodzinie pogańskiej. Poznał różne szkoły filozoficzne, zanim w 33 roku życia przyjął chrzest. W Rzymie założył własną szkołę filozoficzną. Oskarżony przez cynika Krescensa, został skazany na śmierć przez prefekta Juniusa Rustyka i stracony około roku 165.

Z licznych pism św. Justyna zachowała się jedynie Apologia i Dialog z Żydem Tryfonem. Apologia adresowana jest do cesarza Antonina Piusa, jego syna Marka Aureliusza, do senatu i całego narodu rzymskiego. Autor wykazuje bezpodstawność zarzutu ateizmu i niemoralności, kierowanych pod adresem chrześcijan. Omawia także sprawowanie Eucharystii w gminach chrześcijańskich w II wieku.

W dniu zwanym Dniem Słońca
zbieramy się wszyscy razem
w jednym miejscu, czy to z miast,
czy też ze wsi, i czyta się wtedy
pamiętniki apostolskie albo pisma
prorockie tak długo, jak na to czas
pozwala. Gdy zaś lektor skończy
czytać, ten, który przewodniczy,
upomina nas i zachęca do
wprowadzenia w życie tych
przepięknych pouczeń. Następnie
powstajemy z naszych miejsc
i modlimy się; po czym [...]
przynoszą chleb oraz wino i wodę,
a ten, który przewodniczy, zanosi
modlitwy dziękczynne, ile tylko
może, a lud odpowiada „Amen”.
Wreszcie wszystkim obecnym
rozdaje się i rozdziela to, co się
stało Eucharystią, nieobecnym zaś
rozsyła się ją przez diakonów.

Św. Justyn, Apologia I

Sto lat później Justyn, filozof żydowsko-chrześcijański i męczennik, pisał do cesarza Antoninusa Piusa list „w obronie — jak czytamy w dedykacji — ludzi wszystkich ras niesłusznie prześladowanych i znienawidzonych”, czyli chrześcijan. Justyn, w odpowiedzi na oskarżenia skierowane pod adresem chrześcijan, opisuje, w jaki sposób odbywa się uczta ludzi wierzących w Rzymie. Wspomina o tym dwa razy. Pierwsza wzmianka mówi, że Eucharystia to rytuał, który dopełnia wtajemniczenie chrześcijańskie. Zaczynając od chrztu, dochodzi się do uczty. „Po obmyciu tego, kto wierzy i pragnie, wprowadzamy go do zgromadzenia braci”, czyli chrześcijan. Innym razem natomiast ukazuje, że Eucharystia jest spotkaniem braci „w dniu zwanym Dniem Słońca”, czyli w niedzielę. Dla chrześcijan bowiem Słońce symbolizuje już Jezusa, światło narodów, Słońce, które zmartwychwstając zwyciężyło na wieki ciemności śmierci.