Menu
Do góry
Wspólnota Dobrego Słowa i Eucharystii

Aktualności

Dz 5,27-33; Ps 34,2.9.17-20; J 20,29; J 3,31-36

Silniejsze od wrzaskliwej zazdrości

Duchu Święty, Ty jesteś Mistrzem spotkań i dialogów na żywo, które naprawdę się dzieją, spraw, aby naprawdę działo się to spotkanie z Jezusem, który przez słowo do nas przychodzi.

Można sobie wyobrazić atmosferę, jaka panuje przed Sanhedrynem. Co pomoże w tej wyobraźni? Jakieś kłótnie, w których uczestniczyliśmy, wrzask, jednostronne wykrzykiwanie swoich racji w sporach koleżeńskich, klasowych, małżeńskich, jakichkolwiek, bo ich nie brakuje w naszym życiu.

Przychodzą Apostołowie, właściwie zostają przyprowadzeni przez straż świątynną tuż przed Sanhedryn. Arcykapłan zapytał: Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka? A więc jeden wielki wrzask.

Ileż razy jest tak, że jeśli komuś brakuje argumentów w dyskusji, próbuje zakrzyczeć to, że nie ma racji. Wymyśla słów tysiące, miliardy, jeśli nie ma nic do przekazania, jeśli ma coś do ukrycia.

Co mają do ukrycia ci, którzy stanowią Sanhedryn? Wczoraj we fragmencie z Dziejów Apostolskich słyszeliśmy o jednym z powodów, który sprawił, że zatrzymali apostołów: Arcykapłan i wszyscy jego zwolennicy należący do stronnictwa saduceuszów, pełni zazdrości zatrzymali apostołów i wtrącili ich do publicznego więzienia.(Dz 5,17)Obawa przed ludzką opinią oraz zazdrość – jak mówi św. Łukasz – to powody, które sprawiły, że ten wrzask się nasila. Oni są pełni zazdrości.

Boże, co może zrobić, co wyprawia z nami zazdrość! Co wyprawia zazdrość z księdzem, który po prostu jej ulega w odniesieniu do swojego kolegi, jego sposobu przepowiadania, gdy zazdrości mu inicjatyw, podejścia do ludzi, siedzenia w konfesjonale, rozmów, osób, które przychodzą…? Co może z nami wyprawić zazdrość, kiedy potrafi wkraść się w relacje małżeńskie: podejrzliwość, osądzanie wypływające z zazdrości, kiedy np. żona zazdrości mężowi jego podejścia do dzieci…? Co może z nami zrobić zazdrość, kiedy wkradnie się w relacje rodzicielskie, kiedy mama zazdrości swojej córce, a ojciec swojemu synowi, darów, talentów, bliskości, otwartości, świeżości, kiedy krytykuje jego odkrywanie świata jako naiwność czy odwrotnie…? Co może zrobić zazdrość, kiedy nie słuchamy słowa, a skupiamy się na osobie, na jej wadach, nie wierząc, nie przyjmując absolutnie, że Bóg może przez tę osobę przemówić, bo ważniejsza jest zazdrość…?!

Co może zrobić zazdrość?! Pokazują to właśnie ci, którzy stanowią Sanhedryn, liderzy religijni. Jak reagują na to Apostołowie? Przypomnijmy, że oni wcześniej bardzo rozmodleni w mocy Ducha Świętego odwołali się do Wszechwładnego Boga. Piotr, który mógł ulec pokusie strachu, tchórzostwa, które znowu chciało zdobyć jego serce, wszystko stawia na jednej szali: Moc Ducha Świętego, wszechmoc Boga, a nie mojego lęku, tu będzie decydować. Mamy głosić słowo, a Bóg będzie działał. Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. odpowiedział Piotr i Apostołowie Czyli bardziej Wszechmogącego Boga, niż tego, co jest trochę–mogące, niewiele–mogące, krzyczące, próbujące zakrzyczeć, wypływające z zazdrości, z małości ludzkiej. Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. Zarówno tych małostkowości, które przychodzą z zewnątrz, w różnych atakach, krytycznych uwagach ze strony innych ludzi, jak i tego, co rozgrywa się we mnie, w moich myślach, które też są często bardzo małostkowe.

Interpretacja tego, co stało się zarzutem ze strony Sanhedrynu, czyli: Chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka?, której dokonują apostołowie, jest absolutnie inna. Bóg wywyższył Go na prawicę swoją jako Władcę i Zbawiciela, aby dać Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Co ma do zaoferowania Sanhedryn? Ich drogę do zbawienia, która tak naprawdę streszcza się w tym, co zauważy ewangelista Jan: Ten lud jest przeklęty, bo nie zna Prawa. Żal mi tego ludu – mówi Jezus. A Apostołowie interpretują tę Krew Jezusa, Jego śmierć, odrzucenie i wywyższenie, jakiego dokonał Bóg, jako zbawcze. Jako to, które ma służyć nawróceniu i odpuszczeniu grzechów.

No właśnie, przepowiadanie słowa ma służyć nawróceniu. Nie temu, żebyśmy się fajnie ułożyli. Nie temu, żebyśmy się skatowali. Ale temu, żebyśmy się ciągle poddawali mocy Ducha Świętego, który nas ciągnie do bliskości Jezusa, bo sami z siebie jesteśmy ociężali, nie chce nam się, nie mamy zapału i takiej gorliwości, jaką może dać tylko Duch. Dajemy temu świadectwo– mówi Piotr i apostołowie - my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni.

Posłuszeństwo Duchowi Świętemu – nie zazdrości, nie wrzaskowi, błędnym interpretacjom i wyobrażeniom Boga – to zaproszenie, jakie dziś składa nam słowo Boże. Słuchać bardziej tego, co jest w tym słowie niż tego, co przemawia do nas z wewnątrz bądź z zewnątrz nas.

Boże, Ty przez cudowną wymianę darów, dokonującą się w tej Ofierze, czynisz nas uczestnikami swojej Boskiej natury, spraw, abyśmy poznawszy Twoja prawdę dostosowali do niej nasze życie. Spraw! Nie, postarajmy się, aby tak się stało. Spraw, abyśmy poznawszy Twoja prawdę, Twoje widzenie mojego życia, dostosowali do niej nasze.

Ksiądz Leszek Starczewski

Słowo

2021.07.18. - Rekolekcje - Homilia 7 (32)
2021.07.18. - Rekolekcje - Homilia 7.mp3 (Formacja WDSIE 2020/2021)
19 lipiec 2021 11:19
2021.07.17. - Rekolekcje - Konferencja 9 (119)
17 lipiec 2021 23:04
2021.07.17. - Rekolekcje - Homilia 6 (32)
2021.07.17. - Rekolekcje - Homilia 6.mp3 (Formacja WDSIE 2020/2021)
17 lipiec 2021 23:02
2021.07.17. - Rekolekcje - Konferencja 8 (35)
17 lipiec 2021 23:02
2021.07.16. - Rekolekcje - Homilia 5 (31)
2021.07.16. - Rekolekcje - Homilia 5.mp3 (Formacja WDSIE 2020/2021)
16 lipiec 2021 17:34

Echo Słowa

Gościmy

Odwiedza nas 1249 gości oraz 0 użytkowników.

Nowi użytkownicy

Zalogowani

Wszyscy

783854
DzisiajDzisiaj15
WczorajWczoraj124
W tym tyg.W tym tyg.486
W tym mies.W tym mies.486
WszyscyWszyscy783854

logowanie