Myśli czwartkowe :)

posted by: Anetia
Poprawiono: 17 wrzesień 2020
Droga Wspólnoto Dobrego Słowa i EUCHARYSTII
zapraszam dziś do krótkiej refleksji na temat racji Eucharystii. Treści z tego zakresu w kilku aspektach będą pojawiały się przez najbliższe czwartki. Ich autorem będzie arcybiskup włoskiego pochodzenia Francesco Cuccarese.

Eucharystia jest sprawowana codziennie. Wspólnota diecezjalna w łączności ze swoim biskupem celebruje Eucharystię w szczególny sposób w każdą niedzielą.

Jest to proste stwierdzenie prawdy, która przeze mnie i przez was jest przeżywana jako coś naturalnego. Jest to fakt, który zaistniał przed dwoma tysiącami lat w szarzyźnie codzienności jako pamiątka Tego, który go nakazał.

Owa nigdy nie przerwana częstotliwość i rytmiczność może stanowić pewne niebezpieczeństwo przyzwyczajenia się i rutyny prowadzącej do niedobrych schematów.

Dlatego uważam za konieczne przypomnieć o głębokich racjach Eucharystii, wskazując na ich znaczenie i intensywność.

Posłuszeństwo

Kościół nie mógłby nigdy sprawować Eucharystii w  Jej obecnej formie, gdyby nie było jasnych i pewnych słów Jezusa, potwierdzonych przez Pismo Święte. Relacje o ustanowieniu Eucharystii (Mt 26, 26-29; Mk 14, 22-25; Łk 22, 19-20; 1 Kor 11, 23-25) oddają z całą jasnością wole Jezusa: „to czyńcie na moja pamiątkę” (Łk 22, 19). Chodzi zatem o gest posłuszeństwa Kościoła wobec nakazu Pana.

Fakt nie jest wcale drugorzędny, gdy chcemy wejść w głębię znaczeń Eucharystii. Nie jest ona wynikiem pobożnej woli wiernego, nie jest tylko aktem pobożności, nie wypływa od dołu.

Eucharystia odnawia się codziennie na mocy nakazu Chrystusa, któremu Kościół jest posłuszny. Jej sprawowanie w swoim ostatecznym wymiarze jest wyrazem woli Bożej i ludzkiego posłuszeństwa. Inną nazwą takiego posłuszeństwa jest wiara.

Nakazowi Jezusa odpowiada wiara Kościoła przyjmującego i wypełniającego wolę Pana. We współczesnym społeczeństwie, w którym rzadko pojawia się takie rozumienie (częściej natomiast podkreśla się zasadę indywidualnej i świadomej niezależności), wierzący nie powinien nigdy zapomnieć ostatecznego sensu tego, w czym bierze udział codziennie: wykazanie posłuszeństwa absolutowi Boga i podporządkowanie się Jego prymatowi. Ustanowienie Eucharystii, posiadające charakter ściśle teocentryczny, ma swoje źródło w Chrystusie i Jego woli.

Kościół będzie szedł drogą duchowości eucharystycznej, jeśli będzie żył i rozumiał swoje istnienie jako posłuszeństwo Bogu, poddanie się Jego zbawczemu planowi, poszukując stale sposobów wypełnienia Jego woli i Jego planu.