Porekolekcyjnie

posted by: Anita Pawelec
Poprawiono: 20 lipiec 2020

Kochani,

Pan Bóg dał nam rekolekcje i hojnie pobłogosławił. Mogliśmy się poczuć jak w rodzinie, z normalnością, radością, w zdrowym rytmie bliskości :) Każdy z nas współtworzył ten czas, mogliśmy się nawzajem ubogacać różnorodnością wieku, osobowości, talentów oraz życiowego powołania i doświadczeń. A ile czułości, radości i entuzjazmu wniosły wspólnotowe dzieci, choć nie obyło się bez rozpraszania ze strony maluchów, ale wciąż szukamy złotego środka w tym byciu razem. Podejmowaliśmy temat Eucharystii, ale też stawaliśmy się Eucharystią dla siebie nawzajem. I sakrament ołtarza stawał się sakramentem brata. Dziękuję za serce włożone w każdą posługę i podjętą funkcję. Byliśmy zgranym zespołem. Dziękuję za włączenie się nowych osób. Dziękuję za natchnienia oraz pomysły, które przekazywaliście przed i w trakcie rekolekcji, a przez to mogły być wprowadzone w czyn jak na przykład Emaus czy spływ Popradem. A Paweł po mistrzowsku wszystko to uwieczniał. Dzięki pomysłowi Edytki z kopertami na dobre słowo o nas mamy co kontemplować po powrocie, wzmacniając takie dobre spojrzenie na siebie. Numer telefonu do Daniela też może okazać się przydatny ;) Ujmującą łączność z nami wykazała Anetka z Paragwaju, przygotowując rękami Agatki piękne w formie i treści słowo posłania. Po tłumaczenie drugiego cytatu ze zdjęcia można pisać do autorki. Ojciec Maciej siał obficie słowem i całym sobą, przekazując zdrową, głęboką, osadzoną w Biblii i w życiu naukę, inspirując pytaniami do ciekawych rozmów w grupkach. Chyba nigdy lista do spowiedzi nie była tak liczna już pierwszego dnia. 

Pan Mariusz przesłał także podziękowanie: „Bardzo serdecznie dziękuję za pobyt Waszej wspólnoty w naszym Ośrodku. Ponadto dziękuję za czekoladki oraz wiele miłych słów zapisanych na karteczkach w kopercie. Mam nadzieję, że znowu będzie nam dane się spotkać w przyszłym roku".

Na pierwszej konferencji usłyszeliśmy, że Pan Jezus chce pieszczotliwie mówić do naszych serc i tak naprawdę cały czas rekolekcji przeżyliśmy z dużą dawką Bożej i wzajemnej czułości, radości, wrażliwości, braterstwa. Mamy stawać się Eucharystią. Teraz też, po powrocie, dla naszych bliskich.

Chwała Tobie, Panie!

Dzisiaj są słowa, które mogą nas też prowadzić po powrocie:

Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre. I czegoż żąda Pan od ciebie,

jeśli nie pełnienia sprawiedliwości, umiłowania życzliwości i pokornego obcowania z Bogiem twoim?