Drukuj

Przebaczenie - nie dla naiwnych

posted by: Beata Słoka
Poprawiono: 23 styczeń 2020

sorry

1 Sm 18,5-30; 19,1-17 i tak aż do końca 1 Sm...

Dawid to świetny nauczyciel przebaczania. Na własnej skórze doświadczył tego, w jaki sposób przebacza się głupio i w jaki sposób mądrze.

Przebaczenie komuś konkretnego zła nie oznacza, że z tego powodu nierozsądnie pozwalamy sobie na brak ostrożności wobec osoby, o której już wiemy że potrafi skrzywdzić i że nie zrobiła niczego żeby zmienić siebie – z wyjątkiem deklaracji i przysięgi. Ludzie często nie chcą przebaczać, ponieważ błędnie sądzą, że oznacza to powrót w relacji z kimś do stanu sprzed krzywdy, bez konsekwencji, bez ochrony, jakby nic się nie stało, zapominając przeszłość. Tak zrobił Dawid i po pierwszym ataku na swoje życie ze strony Saula, naraził się na cztery kolejne. To nie zniechęciło go do dalszego przebaczania, jednak od tej pory stał się ostrożny, wiedząc już dobrze na co stać jego przeciwnika. To wielka sztuka: inteligentnie chronić siebie, stawiać granice (nawet przerywając toksyczną relację), a jednocześnie mieć stale otwarte, kochające i oczekujące serce.

Bez przebaczenia nie da się żyć normalnie. Kiedy nie przebaczamy, stale sami na własne życzenie zadajemy sobie ból krzywdami, które często dawno minęły. Lub sprawiamy, że obecnie trwające, są dla nas tym bardziej bolesne.

Prośmy Boga o umiejętność wyzbycia się wszelkich obiegowych poglądów na temat przebaczania, które często sprawiają, że unikamy go, lub źle je rozumiejąc nierozsądnie wystawiamy się na kolejne krzywdy. Prośmy o umiejętność przebaczania, które jest prawdziwym miłosierdziem przede wszystkim dla nas – przebaczających.