Drukuj
Kategoria: Dobre Słowo

Ef 2,19-22; Ps 19,2-5; Łk 6,12-19

Swojska codzienność

Duchu Święty, Ty chcesz przemawiać i przemawiasz do nas. Otwieraj nasze serca i umysły na moc, która płynie z Twojego przemawiania, moc do codziennego życia.

Święty Paweł rozprawia się z takimi uczuciami i myślami oraz postawami, w których Bóg wydaje się być obcy w codzienności i mówi: Nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga.

To ważna prawda, którą św. Paweł mocno przeciwstawia różnym odczuciom i pseudo-postawom, a jednocześnie zaprasza do przyjęcia tej prawdy. Zaprasza, abyśmy samych siebie zapytali: Na ile Bóg jest bliski naszej codzienności? Na ile jest bliski temu, co przeżywamy, co dzieje się w naszym życiu? Na ile – na przykład – już dziś mógł z nami porozmawiać, oprócz Mszy Świętej? Na ile odezwaliśmy się do Niego, bo przecież On odzywa się non stop i odzywa się słowami i mową, której – jak mówi psalmista – by dźwięku nie usłyszano: Ich głos się rozchodzi po całej ziemi. Cała ziemia utkana jest w znaki, a nie w przypadki, przez które Bóg do nas przemawia.

Prośmy Pana, który z nastaniem dnia przywołał nas tutaj do siebie, by otwierał nasze oczy na znaki swojej obecności, przez które nas też chce dzisiaj prowadzić, aby nie był nam obcy w praktyce, w codzienności, ale był Kimś bliskim.

Ksiądz Leszek Starczewski