Menu
Do góry
Wspólnota Dobrego Słowa i Eucharystii

Aktualności

05 Gru 2020;
09:00AM -
Spotkanie formacyjne

Iz 49,8-15; Ps 145,8-9.13cd-14.17-18; J 11,25a.26; J 5,17-30

Tulipan z Coca-colą w hospicjum

Duchu Święty, daj nam odkryć, że ta chwila spotkania z Tobą może bardzo dużo zdecydować o naszym życiu, bo albo będziemy mieli życie w sobie, albo będziemy nosferatum czyli żywymi trupami.

Dziękujemy Ci Duchu Święty, że słowo, które nosi Jezus, ma moc wyciągnąć z grobu, Nie tylko z tego grobu na cmentarzu, który rozumiemy potocznie, ale także z tego grobu i z tego cmentarza, którym często są nasze pokoje, nasze domy, nasze relacje, nasze życie.

Nie wiem, czy zwróciliście uwagę, od czego zaczyna się oskarżenie skierowane pod adresem Jezusa: uzdrowił w szabat. To nie jest oskarżenie o pedofilię. Dla Żydów to było jeszcze coś gorszego, tak byli wierni przepisom. Oni uważali, że jeżeli nie zachowujesz przepisów, nie jesteś blisko Boga.

To było pierwsze. A drugie, jeżeli ktoś słuchał nie tylko siebie i tego, co ma do powiedzenia innym na ucho czy nie na ucho, ale słuchał tego, co Jezus mówił w tej Ewangelii: usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu.

To się kojarzy z tym, co zawiera prawo obowiązujące muzułmanów: jeżeli nazywasz Boga Swoim Ojcem, to dostaniesz kamieniem, ukamienują cię. Żydzi też są przewrażliwieni na tym punkcie, bardzo, ale to bardzo. Z jednej strony chcą bliskości z Bogiem, z drugiej strony jak Bóg przychodzi i mówi ci: jestem blisko to w ogóle się wypinają na to. To jest dramat. To jest mieszkanie w grobie swojej religii, swoich wyobrażeń, swojego widzimisię. Bo można mieszkać w takim grobie. Można nie mieć życia w sobie. To jest niesamowite. To słowo klucz dzisiejszego Czytania: Żeby mieli życie w sobie. Mieć życie w sobie samym.

Jakby tak zapytać nie siebie samego − bo my mamy różne zdanie na nasz temat – ale zapytać kogoś, kto chociaż trochę się wysilił, żeby nas poznać: Czy widzi w nas jakieś życie? Czy my mamy życie w sobie? Czy my żyjemy? Czy jesteśmy online? Czy też cały czas offline?

Jezus mówi o tym grobie po to, żeby podać bardzo ważną informację, prawdę: jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. Moje słowa są życiem. Ten, kto słucha słów Chrystusa, próbujeprzełożyć je naswoją codzienność. Nie będzie żył na cmentarzu. Nie będzie miał swojego serca jak grobu, bo On będzie go codziennie wyprowadzał.Codziennie będzie go Bóg wyprowadzał.

Bóg budzi cię rano i mówi: Idziemy! Co ty się przejmujesz? Jesteś ze Mną. Idziemy! Idziemy żyć. Trzeba żyć, a nie umierać. A jeśli umierać to w tym, co sprawia, że nie możemy żyć. Może jesteśmy zamuleni. Może nie czerpiemy z życia tak, jak trzeba. Tu jest źródło. Eucharystia jest źródłem. Spotkanie z Bogiem jest źródłem. Może trzeba coś zrobić.

Ja nie jestem specjalistą od kwiatów, to jest już bardzo jasne. U mnie kwiaty mają się jak w hospicjum, chyba, że ktoś się zlituje nad nimi, jak przyjdzie i coś tam z nimi zrobi. W każdym razie dostałem, bo ktoś z uczniów był uprzejmy odwiedzić mnie i przyniósł mi piękne tulipany. Oczywiście, wstawiłem je do wody do wazonika, ale patrzę jeden taki zdechnięty leży już na stole. Coś mi zaświtało, że można by jakiś manewr zastosować, przecież nawozu nie sypnę – tak głupi jeszcze w tym względzie nie jestem, żeby pchać do wazoniku nawóz. To mówię: przytnę trochę. I przyciąłem. W momencie w moich oczach ten zdechlak podniósł się. Jak patrzyłem wczoraj, to full życia. Wystarczyło go przyciąć. Tak niewiele. Odmulić mu tyły. I on wydoił tę wodę i się podniósł.

Po co to mówię? Nie po to, żeby błysnąć ze znajomości bycia ogrodnikiem. Jedna z pań profesor była uprzejma zwrócić uwagę, że w auli kwiatek ginie i kona, jest u kresu swoich możliwości. Zapytałem się, czy tam jest w ogóle jakiś kwiatek. Nie wiedziałem, że jest kwiatek w auli. Dzisiaj rano było „pogotowie”: dwie osoby przyszły, zabrały kwiatka, przyniosły go tutaj i jest szansa, że będzie żył. Nie opowiadam tego po to, żeby błysnąć tutaj znajomością kwiatków, tylko jedną bardzo ważną rzecz chcę przekazać: tak, jak z kwiatkiem, tak może być z nami. O ile bardziej.

Możemy żyć w grobie, możemy nawet nie wiedzieć, że potrafimy przez słomkę wręcz ciągnąć życie, aż się zassiemy w sile życie, tylko trzeba coś przyciąć. A co? Każdy ma swoje podwórko, każdy ma coś swojego, co trzeba przyciąć. Coś trzeba uciąć. Może coś w relacjach? Może coś trzeba wreszcie nazwać po imieniu? Może coś trzeba wyprostować? Może trzeba by się wreszcie przełamać i nie zamulać, powiedzieć: kurde, wracam poprzez spowiedź? Może… Jeszcze trwa Post.

A może trzeba by wziąć Pana Boga na solo, bo nie idzie ci modlitwa w kościele, puścić sobie ulubioną muzę, siąść w pokoju i zacząć z Nim gadać. Może nie od razu na kolanach, bo może nie jesteś jeszcze na tym etapie, żeby od razu na kolana, chociaż najsilniejszy jest człowiek, gdy klęczy przed Bogiem. Może to jeszcze nie ten etap. Usiądź sobie, z tulipankami albo z innymi elementami, które sprawiają, że czujesz się jak u siebie, i zacznij rozmawiać.

Może trzeba coś przyciąć? Bo życie trzeba ssać całą mocą, a źródło życia jest w Bogu. Mieć życie w sobie samym – do tego nas zachęca Chrystus, kiedy mówi to słowo.

A jeśli wydaje się mnie, tobie, albo wszystko wskazuje w twoim życiu, że jesteś już sam, że tekst: chyba Bóg cię opuścił, naprawdę do ciebie pasuje, to dzisiaj prorok Izajasz próbuje nam przypomnieć. Mówi: Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał. Bóg pamięta o dzieciach w Afryce, ale nie o mnie. Prorok mówi: Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? W naszym kraju możemy odpowiedzieć: może. Nawet nie tyle: może zapomnieć. Może nawet zabić. A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie – mówi Pan.

Ksiądz Leszek Starczewski

Słowo

2020-11-19 - Homilia - ks. Miłosz Hołda (15)
19 listopad 2020 21:11
2020-11-12_Homilia - ks. Rafał Dudała (22)
12 listopad 2020 20:02
Adoracja 1. czwartek listopada - Akt Żalu (22)
Adoracja-akt zalu.mp3 (Formacja WDSIE 2020/2021)
11 listopad 2020 12:54
Adoracja 1. czwartek listopada - Akt Miłości (24)
Adoracja-akt milosci.mp3 (Formacja WDSIE 2020/2021)
11 listopad 2020 12:53
Adoracja 1. czwartek listopada - Akt Nadziei (17)
Adoracja-akt nadziei.mp3 (Formacja WDSIE 2020/2021)
11 listopad 2020 12:52

Echo Słowa

Gościmy

Odwiedza nas 587 gości oraz 1 użytkownik.

Nowi użytkownicy

Zalogowani

Wszyscy

728445
DzisiajDzisiaj42
WczorajWczoraj126
W tym tyg.W tym tyg.373
W tym mies.W tym mies.5555
WszyscyWszyscy728445

logowanie